Back to blogging

Everything is upon a great scale upon this continent. The rivers are immense, the climate violent in heat and cold, the prospects magnificent, the thunder and lightning tremendous. The disorders incident to the country make every consitution tremble. Our own blunders here, our misconduct, our losses, our disgraces, our ruin, are on a great scale. 

Lord Carlisle to Lord Selwyn (1778), in American Gods  van Neil Gaiman 

Zoals je wellicht wel kon raden, was het geweldig in Californië, Arizona, Utah en Nevada. Zoals in dit citaat beschreven staat, is alles er gigantisch. De natuurparken zijn er zo groot dat je er met de auto doorheen moet rijden; de vlaktes links en rechts van de highway zodanig uitgestrekt zijn dat er geen einde aan lijkt te komen; de auto's op zich gewoon al groter zijn; de porties eten zodanig groot zijn dat nee moeten zeggen tegen een dessert nooit een opgave maar eerder een opluchting was... 

Enerzijds is het er prachtig. De natuur is op sommige plaatsen zo ongelooflijk mooi dat je het niet voor mogelijk houdt dat het er vanzelf is gekomen. Big Sur is een persoonlijke (logische) favoriet, net als Zion National Park. Anderzijds lijken de steden (behalve de grootsteden) zo hard op elkaar, met overal dezelfde ketens in dezelfde-achtige gebouwen. Vreemd land, die Verenigde Staten!

Maar we hebben er natuurlijk wel echte, wilde beren in het wild en in het echt gezien (in Sequoia National Park), dus ik ben heel gelukkig! De komende weken komen hier posts over (bijna) alles wat we gedaan hebben, terwijl ik langzaam maar zeker terug in het blogritme probeer te komen en tussendoor mijn blog misschien wat update. Spannend...

More big news!

Palm Springs
(bron)

Degene onder jullie die me ook op Facebook hebben, hadden het wellicht al gemerkt: mijn reis naar de US of A komt eraan! Daarmee bedoel ik dat de tickets geboekt zijn en we 2 juli (nog een halfjaar, dus) opstijgen richting Los Angeles, voor vier weken dolle pret, veel palmbomen, meer zon en lange autoritten. Needless to say dat we er alle drie (= ik en twee Filologicavriendinnen) keihard naar uitkijken, 'California' van Phantom Planet al vanbuiten kennen (het blijft toch het beste Californië-liedje van deze lijst) en opgewonden in onze handen beginnen te klappen bij de gedachte dat het er eindelijk van gaat komen. 

California, here we finally come!

En omdat ik bovenstaand liedje nog vaak genoeg zal gebruiken, deze keer een ander. Geen over Californië, maar wel een mooi.

Wie meer informatie wil: don't worry, in de komende maanden zal ik jullie wel overladen met alle leuke dingen die er te doen zijn in CA en alle mogelijke routes. Yay!

The US of A

Toen ik onlangs de eerste aflevering van Backroads USA zag, overviel me weer een 'ik-wil-naar-Amerika!'-gevoel. Ja, Amerika (de VS, dus) is een land waar het tegenwoordig niet zo goed gaat, waar een groot deel van de bevolking onder de armoedegrens leeft en het land dat pijnlijk duidelijk maakt hoe groot de kloof tussen arm en rijk eigenlijk is. 

Maar het is ook het land waar de natuur de overgang van palmbomen langs het strand over bergen en canyons tot sneeuwvlaktes probleemloos maakt. Het land waarin er duizend-en-één culturen samenleven, van de hippies in Californië tot de cowboys in Wyoming; van de indianen in Idaho tot de rednecks in Texas en van de southern bayou people in Louisiana tot de échte New Yorkers. 

Als het van mij afhangt, passeer ik alle vijftig de staten (en ja, ik weet ze ongeveer allemaal liggen), zodat ik heel de VS kan ontdekken. Maar voorlopig heb ik de Lotto nog niet gewonnen en milde weldoeners liggen er helaas ook niet in het verschiet. Californië dus, omdat er daar het meeste palmbomen zijn, omdat het toevallig aan de zee ligt, omdat de kans dat ik daar toevallig een of andere knappe acteur tegenkom groter is dan pakweg Oklahoma en omdat het staatssymbool van Californië een beer is - wat, toevallig of niet, mijn lievelingsdier is.

Bij dezen doe ik via mijn blog een oproep: heb JIJ toevallig zijn om samen met mij Californië te ontdekken, zo vanaf september 2014? Je weet immers maar nooit of er toevallig zo iemand is. Andere ideeën over hoe ik het kan aanpakken zijn ook steeds welkom! 

A girl can dream, can't she?

My American dream

De kenners weten dat de banner van deze blog sinds kort (nu ja) een foto is van het lieflijke Santa Barbara in  het eeuwig zonnige Californië. (Voor wie die foto nog niet overtuigend genoeg is, kijk hier maar eens.) Om de een of andere reden spreekt de USA mij best wel aan. Het zal wel dat magische zijn waar mensen het af en toe over hebben, zo ook in die mooie film. Daarom is mijn stiekeme droom om eens voet aan land te zetten in Amerika, meer bepaald Californië - gezien mijn voorkeur voor de zon en bijhorende warmte.

Ooit had ik het hier al eens over mijn droomreis, met name een road trip door Californië of langs Route 66. Met zowat overal een tussenstop, dat spreekt. Het toeval wil dat er in Santa Barbara een EF-school is. Dus mijn strakke plan is om volgend jaar in januari af te studeren (een thesis en een vak - moet wel lukken, toch?) en het tweede semester aldaar te spenderen. Een maand of twee (of drie) studeren, erna reizen tot mijn geld op is. En dan kan ik met een gerust hart beginnen aan Het Echte Leven, waar werken dagelijkse kost is en andere grotemensendingen op het programma staan.

Maar als ik echt mag dromen? Dan zoek ik mij daar gewoon een John en een job.