What's he building?

Wie zichzelf eens graag doet schrikken, zet je dan in het donker en luister hiernaar. Schrik gegarandeerd!

DIY: Halloween

Omdat het niet allemaal prefab moet zijn om de commercie te steunen, lijst ik speciaal voor jullie mijn favoriete Halloween-DIY's op. Als je jezelf dus eens creatief wil bezighouden of je zoekt gewoon een geldig excuus om even niet voor school te werken, aanschouw de mogelijkheden!

Halloween is niet alleen het ideale excuus om massa's snoep en chocolade te eten, maar ook om je - zelfs als volwassene - eens ongegeneerd te kunnen verkleden. A Beautiful Mess heeft een paar leuke verkleedideeën!

• een simpele leeuwentrui, die eigenlijk ook dagelijks kan gedragen worden;
• een familiale verkleedpartij met Goudlokje en de drie beren - hoewel ik de berenhoofden ietwat eng vind, maar ja, het is dan ook Halloween;
• ideaal voor meisje-meisjes is dit poppenkostuum.

© A Beautiful Mess

Wie graag feestjes geeft, kan ook een Halloweenfeestje geven. Met deze tips & tricks raak je al helemaal in de sfeer!

• spookjes die je overal kan ophangen en bovendien (volgens Elsie, althans) niet moeilijk zijn om te maken;
• een bijhorende spokentaart of griezelige cupcakes mogen ook zeker niet ontbreken;
• ijsblokjes met 'insecten' in om je gasten de stuipen op het lijf te jagen: waarom niet?;
• voor de heethoofden kan je ook Halloween-milkshakes maken;
• en voor wie wat frustratie uit te werken heeft, is er deze spookachtige piñata.

Voor wie er maar geen genoeg van krijgt, zijn er op het wereldwijde web nog massa's Halloween-DIY's te vinden. 

© Country Living

• Gravestone Lollipops voor wie wel houdt van een eng tussendoortje;
• vilten vleermuizen om de sfeer er meteen goed in te zetten - en wie weet verandert er eentje in Edward!;
• tote bags om mee te gaan trick-or-treaten: want hoe groter de tas, hoe meer snoep!

En op deze Pinterest-pagina vind je er nog veel en veel meer. Happy Halloween-DIY'ing, everybody!

Early Halloween

Omdat we toch een Golden Pass liggen hadden en we allebei Halloween in Walibi wel eens wilden meemaken, trokken we zondag naar het verre Waver. Naast de gebruikelijke attracties (hoewel we ze niet allemaal gedaan hebben - de Weerwolf bleef interessanter) waren er ook een aantal speciale Halloweendingen en liepen er her en der zombies rond. Het moet gezegd: het was best goed. Ik denk dat het tijdens een nocturne écht wel eng moet zijn om daar rond te lopen.

Tijdens Zombie River kwamen we deze schatjes tegen.

Maar om in het donker buiten te komen uit Zoo Terror of Insomnia? Nee, dank je. Ik denk dat Anoniem & ik nog nooit zo hard geroepen hebben. Of zo luid. Of zoveel monsters van onze lijven hebben moeten slaan. Wat een trauma! 

Teken dat alles dus wel goed georganiseerd was! Zeker leuk om eens naartoe te gaan, maar niet met kleine kindjes. Er was ook helemaal niet veel volk - het langste dat we moesten aanschuiven was 10 minuutjes voor de Weerwolf. En dat heb je er wel voor over!

Lonesome (zombie)cowboy

It's a thriller night (2)

Opeens nam een hand de hare vast en werd ze mee getrokken. “Hé, wat doe je? Laat me los!” “Ssst, je kent me, kom nu gewoon even mee.” De stem die ze hoorde was die van de vampier van daarnet. Er was alleen iets anders mee, hij leek rustelozer dan tien minuten geleden. Ze liepen tegen de stroom in, waardoor ze zijn hand harder moest vasthouden om hem niet te verliezen. Opeens was het gewoel rond hen gedaan en stonden ze stil, nog steeds in het donker.

“Oké, we zijn er. Je mag mijn hand loslaten”, zei de vampier vriendelijk. Ze liet zijn hand los en keek hem vragend aan, voor ze besefte dat hij dat helemaal niet kon zien. Tot haar verbazing antwoordde hij op haar onuitgesproken vraag. “Jouw vriendin en mijn vriend zijn in het donker verdwenen, wat niet zo goed is voor jouw vriendin en nog minder voor mijn vriend. We moeten ze dus zoeken.” “Wat is er daar niet goed aan?” Voor het antwoord kwam, hoorden ze een gedempt gegiechel.

“Wie is daar?” vroeg ze. Tot haar opluchting kwam haar vriendin tevoorschijn, met rode lippenstift uitgesmeerd over haar gezicht, plukken haar aan haar kleedje en een brede glimlach. Eigenlijk leek het wel alsof ze gedrogeerd was… “Wat is er gebeurd? Is alles goed?” Ze was te druk bezig met haar vriendin, om te beseffen dat de vampier en zijn monsterlijke vriend de deur op slot hadden gedaan. “Hé, wat is er met haar gebeurd?” vroeg ze aan het monster.

De vampier grijnsde zijn hagelwitte tanden bloot. “Halloween is de enige periode dat wij onopvallend buiten kunnen lopen. Dit is meteen het ideale moment om onze prooien te zoeken.” Ze begon te gillen, sprong naar de deur en trok er als een gek aan, alsof hij dan wel zou opengaan. “Kom kom, zo’n overdreven reactie is nergens voor nodig. Als je je niet verzet, doet het heus geen pijn!” Het monster nam haar vast, duwde haar hoofd opzij zodat haar nek bloot lag en liet de vampier zijn ding doen. Ze bleef gillen, maar het hielp niets. Haar vriendin stond, nog altijd giechelend, lamlendig toe te kijken. Ze sloot haar ogen en hoopte dat het snel voorbij zou zijn.

Met een schok werd ze wakker en veegde het speeksel van haar wang. Het duurde even voor ze besefte dat ze in slaap was gevallen voor het feestje. Haar ogen zochten een klok, het was half twaalf. Ze maakte zich snel toonbaar en sprong op haar fiets, voor het te laat was. Toen ze bij het kot van haar vriendin aankwam, sloeg de kerktoren in de verte net voor de twaalfde keer. Ze wachtte even om  te zien of de lichten zouden uitgaan. Opeens was het in de hele straat pikdonker en hoorde ze geschreeuw van binnen. Was ze te laat? 

A Glee Halloween!

It's a thriller night (1)

Ze maakte zich klaar voor het Halloweenfeestje bij haar beste vriendin. Voor de laatste keer checkte ze of haar lippen rood genoeg waren, haar ogen zwart genoeg en haar kleedje kort genoeg. Ze mocht dan wel een heks zijn, een beetje sexappeal overhouden is altijd leuk. Huppelend ging ze naar beneden, waar ze “Daaag!” riep naar haar moeder, die haar hoofdschuddend na keek.

Ze fietste en fietste en fietste en eindelijk was ze bij het kot gekomen van haar beste vriendin. Het feestje leek al in volle gang, maar dat kon schijn zijn. Ze parkeerde haar fiets, checkte haar uiterlijk voor de laatste keer in een raam dat ze passeerde en ging naar binnen. Doordat ze verkleed was, mocht ze gratis binnen en kreeg ze bovendien een drankbonnetje. Ze ruilde het meteen in voor een drankje en zocht haar vriendin.

“Hé, daar ben je!” Haar vriendin, ook verkleed als sexy heks, draaide zich om. “Voel je je wel goed? Je ziet nogal bleekjes…” Haar vriendin knikte. “Ja hoor, gewoon een slaaptekort. Al interessante jongens gespot?” Ze keken allebei de zaal rond en zochten leuke jongens. Het probleem met Halloweenfeestjes is dat je eigenlijk nooit zeker kan zijn dat de sexy zombie die je aan de haak sloeg ook zonder make-up sexy is. De risico’s van het vak, zeker?

In een hoekje stonden er twee jongens de zaal rond te kijken. De ene, een vampier, zag er levensecht uit – voor zoverre vampiers ‘leven’ natuurlijk. Hij was ongelooflijk bleek en het leek alsof hij er altijd bleek uitzag, zelfs zonder make-up. Zijn hoektanden blonken in het licht als hij lachte met iets wat zijn vriend zei. Die vriend was een soort van monster, met haar dat overal uitgroeide en een soort van klauwerige handen en voeten.

De vampier en het monster kwamen op de twee heksen af en trakteerden ze meteen op een drankje. Voor de gelegenheid werden er Bloody Mary’s gemaakt, iets wat de jongens ook leken te lusten. Ze dronken er drie leeg terwijl de meisjes aan hun ene drankje nipten. Het gesprek ging over koetjes en kalfjes, en allemaal deden ze hun best om niet te verraden wie ze waren. Het hele mysterieuze dat over de avond hing, maakte het net zo leuk. 

Middernacht naderde, en iedereen weet dat dat het ideale uur is om heksen, spoken, vampiers en dergelijke te zien. Als die al bestaan, natuurlijk. Om een minuut na middernacht ging opeens al het licht uit en werd het pikdonker in de zaal. De hele zaal viel even volledig stil, om daarna in nog luider lawaai uit te barsten. De mensen dansten in het donker op muziek, die de dj ook in het donker uitzocht. Vriendinnen zochten elkaar, en zij zocht ook haar beste vriendin. Ze zwaaide met haar armen in het rond en probeerde te zien, maar zag helemaal niets. 

To be continued...

Spoken in de opera

Vanaf morgenavond is het een beetje Halloween in de opera - en voor mij gisterenavond. Gisterenavond was het namelijk de generale repetitie van de nieuwste aanwinst voor de Vlaamse Opera: Tsjarodejka van de best wel bekende Tsjaikovski. En aangezien het lief daarin meespeelt en de tickets voor de generale (veel) goedkoper zijn dan die voor de reguliere voorstellingen, ben ik maar gaan kijken. 

Het stuk bestaat uit vier scènes, stuk voor stuk trager tot de laatste überabsurde scène. De eerste scène toont het café van Nastasja, vergelijkbaar met de literaire salons in de renaissance maar dan net iets erger, en de gouverneur die de boel komt inspecteren maar uiteindelijk verleid wordt door Nastasja zelf. Het lief stond ergens aan een deur zijn best te doen om niet te vallen, een vrouw te verleiden, handjes schudden en ook wat mee te juichen en te doen. Verder op het podium: een hele hoop Russische mannen (want een Russisch toneelstuk), Nastasja zelf (met een mooi kleedje), twee naakte mannen, een acrobaat op een ladder, een ijsbeer en een mogelijk matroesjkapopje. Mij deed die laatste eerder denken aan een reusachtige made, maar dat ligt misschien aan mij.

In de tweede scène zie je de vorstin, die dus door haar man bedrogen wordt met Nastasja (de slet). De vorstin neemt het niet zo goed op, haar zoon komt het allemaal te weten (haar zoon, die stiekem de minnaar van de slet blijkt te zijn) en neemt het nog minder goed op: hij besluit de slet te vermoorden. Zo gezegd zo gedaan, en in de volgende scène - waar de slet eerst bijna verkracht wordt door de gouverneur - komt de prins om haar te vermoorden. Gelukkig voor haar is hun liefde sterker en gaan ze uiteindelijk samen te onder, in de laatste absurde scène. 

De laatste scène begint al goed met een ijsbeer die het podium in orde maakt en de verschillende dingen die hij het podium oprolt op een wel heel vrouwelijke manier presenteert. Iedereen slap van het lachen, zeker als dan een duivel het podium op komt. Geheel in thema met zo'n typisch duivelspak, alsof de subsidies voor de opera een deftig duivelskostuum niet meer konden betalen. Later wordt het trouwens compleet als hij zich omkleedt in een skelet op striptease-manier (denk: broekspijpen die worden afgerukt). Laatste echt grappig stuk is wanneer er een bootje het toneel komt opgeroeid. Maar dan zonder bootje: de mannen roeien gewoon. 

Die laatste scène maakte de traag- & saaiheid van de andere scènes wel goed (het weerzien met het lief natuurlijk ook), maar opera is toch wel niets voor mij. Geef mij maar een flitsende actiefilm of melige romantische film (zoals The notebook, een film die het lief overigens nog nooit zag. Schande!)...

Heksen & tovenaars

Omdat muziek altijd leuk is en de sfeer van Harry Potter toch ook een beetje Halloween oproept, klik hier. 

Ellende (2)

Ook in Criminal Minds is het Halloween, in de aflevering van vorige week toch. Voor mensen per ongeluk spoilers verklappen, dit is een van de (weinige) series die 'k niet online kijk, maar waarvoor ik dus braaf wacht tot a) ze in België worden uitgezonden en b) mama tijd heeft om te kijken. Maar Criminal Minds dus, waar er een vampier aan het werk was. Mensen werden uitgezogen en gedumpt, en dat allemaal voor een of ander metalwonder, Dante genaamd. Hoe ze in hemelsnaam bij de naam Dante komen voor een vampierachtige, ik weet het niet. Die arme kerel schreef alleen meesterwerken bestaande uit oneindig veel verzen over de hel en zo, maar een andere link zie ik niet. Jaha, van de meeste lessen onthoud ik wel iets!

Ook in mijn leven zet de horror zich voort. 

* ontzettend opgeruimde kamers, toegegeven, dit is eigenlijk helemaal niet zo eng, behalve dat je nu al het ongedierte ziet dat voorheen verborgen lag onder de meters stof en kilo's kleren/boeken/lege flessen/oud papier. 

* vreselijke files in de krantenwinkel, waar ik af en toe wel eens kom om iets na te bestellen. Vanochtend was dat Entropology, de eerste cd van School is Cool, een groep die ik best goed vind. Maar voor het aan mij was, moesten eerst alle oudjes (of zo leek het wel) uit de buurt hun Lotto- en EuroMillions tickets inwisselen/kopen/wat ze daarmee ook doen. Zucht. 

* lugubere nabestelbons, waarbij je - als klant - niet eens weet wat je wel dan niet moet invullen. Bons die de persverkoopster overigens niet volledig vertrouwde. 

Scary Story

Ellende

Om het hele Halloweenthema (dat ik hier en daar subtiel heb toegepast) in ere te houden, hier een aantal gruwelijke, vreselijke of zelfs verschrikkelijke dingen die je op een doordeweekse dag kunnen overkomen. Beware!

* monsterlijke massa's volk, zoals vandaag in het Shoppingcentrum Zuid in Gent (studenten doen alles voor een gratis tas mét inhoud, zo ook drummen en - als het moet - over lijken gaan), zoals vandaag op de Korenmarkt voor de opening van de Starbucks (driewerf hoera! Hieperdepiep!) en volgens sommigen zoals gisteren op het Boombal in Gent, waar Peut-être Demain speelde (met nieuwe nummers, jawel) gevolgd door een behoorlijke jam waarmee ook het lief meedeed. 

* akelig korte nachten, nadat ik te lang bleef plakken op bovenvermeld Boombal. Je moet iets over hebben voor het lief. Maar, verrassend genoeg, ben ik nu klaarwakker. Het enige dipje dat ik vandaag al had was vanochtend tijdens de les (om 8u30 - 'k lag om 3u30 deftig in mijn bed) en dat overkomt iedereen wel eens. 

* bloeddorstige dilemma's, als in "Zou ik de tas kopen?" (ondertussen is al positief geantwoord op deze vraag), gevolgd door "Maar dan in 't rood, want da's een mooi kleur, of in 't bruin, want da's een neutraal kleur en heb ik nog niet?" (ondertussen neigt het antwoord eerder naar bruin, morgen zal ik pas écht zeker zijn).

* sadistische seizoenen, waardoor het lentegevoel in mij helemaal naar boven komt als ik op een bankje zit te genieten van de zon. Tot er natuurlijk een ijzige wind komt opzetten die me eraan doet herinneren dat het binnenkort winter wordt.

* thrillerachtige tandartstoestanden, waarmee ik te maken kreeg toen ik mijn nieuwe nachtbeugel mocht afhalen. De vorige was namelijk een beetje kapot (stiekem sinds voor Kreta, sst!) (wel nog draagbaar natuurlijk, gewoon minder effectief). De nieuwe sneed echter m'n tandvlees een beetje aan flarden, waardoor er een hoekje moest bijgewerkt worden met iets dat het boorgeluid goed kon nadoen. Mijn tanden trokken zich uit schrik bijna terug in mijn tandvlees.

Gruwel

Gisterenavond haalde ik weer mijn superbabysitkrachten boven. Mijn grootste taken die avond waren: het licht aansteken zodat de voorlaatste zijn tutje terug vond, mijn warme chocomelk warm genoeg krijgen - een grote kop is toch ook niet alles - en De mensen hiernaast van Hugo Claus uitlezen. Die laatste telt ongeveer dertig bladzijden, dus 't is me gelukt.

Maar wanneer het uur naderde dat de mama thuis was (eigenlijk was ze al thuis, 'k had ze buiten al gehoord met mijn supersonische krachten), zag ik opeens een spin. Een spin die voor mezelf toch net iets te groot was om zelf te vermoorden (en ze zat pal voor de zetel, zodat 'k er langs/over moest om een doos zakdoeken te halen), dus wachtte ik rustig tot de mama binnenkwam. Toen even later het vriendje van de geplette spin opdook (waarschijnlijk lustig zingend van waar bestu bleven), leefde ook hij niet meer veel langer. 

Een paar minuten later, toen ik de mama aan het inlichten was over mijn opnieuw tot leven geblazen liefdesleven, zag ik haar ogen af en toe naar de muur achter mij springen. Je raadt het al: een derde spin. Een spin die ongeveer even groot was als vijf van de voordien geplette spinnen. Een gigantisch achtpotig beest. De horror. 

Ik begon al meteen hysterisch te lachen (doe ik altijd in panieksituaties of als ik griezelfilms kijk) terwijl de mama een oplossing zocht om het beest op de ruimen (no way dat ik dat ging doen. Binnenkort moet ik er nog es gaan babysitten, als er dan weer zo'n beest opduikt, kruip ik wel gewoon bij een van de kindjes in bed). Nadat de opties a) het beest laten zitten (en er dan 's ochtends mee wakker worden) en b) opstofzuigen werden afgekeurd, werd gekozen voor optie c) het beest met behulp van een bekertje en een kartonnetje gevangennemen en in de wc doen verdrinken. 

Toen ook de mama hysterisch begon te lachen, dacht ik even dat we er allemaal zouden aangaan en stond ik klaar om naar boven te spurten om de kindjes tenminste in veiligheid te brengen. Gelukkig was het bekertje groot genoeg om de spin mee vast te zetten, was het karton dik genoeg (want wedden dat een beetje spin zich daar gewoon doorheen bijt?) en was doorspoelen effectief. Tenzij de spin ondertussen wraak heeft gezocht, natuurlijk. Misschien moet ik maar eens een berichtje sturen...